ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΝΑΥΤΗ

                                    

Φιλώντας της μανούλας του το χέρι

και της καλής του τα γλυκά τα χείλια

με όνειρα μες την καρδιά του χίλια,

ξεκίνησε ο ναύτης γι άλλα μέρη.

 

Στο καλό, έχε γειά ψιθυρίζει η μανούλα σιγά

στο καλό κι η γλυκειά Παναγιά

να σε φέρει κοντά μας και πάλι γοργά.

Να ’σαι πάντα καλά,

η καλή τον φιλά και λέει δειλά.

 

Η ξενιτιά τον πλάνεψε δυο χρόνια

και στο νησί δεν έστειλε ένα γράμμα

στης μάνας τα μαλλιά πέσανε χιόνια

και έσβησε η καλή του μες το κλάμμα.

 

Μα γιατί, μα γιατί δεν γυρίζεις ξανά στο νησί

της χαράς να ακουστούνε τραγούδια,

να ανθίσουν λουλούδια κι η ελπίδα η χρυσή.

Μην αργείς, μην αργείς

την μανούλα αν θες να τη βρεις, γύρνα στο νησί εσύ.